Friday, February 1, 2019

ေမွ်ာ္လိုက္ရတာ ႏွင္းရယ္....

လင္းယုန္ေတြနဲ႔ စကားေျပာဖို႔
ပစိဖိတ္ကမ္း႐ိုးတန္းဘက္
လမ္းေလ်ွာက္ထြက္ခဲ့တယ္...

ၾကည့္ပါဦး...
ဒါဟာ..
ကေနဒါရဲ႕ ေဆာင္းရာသီတဲ့လား...

ႏွင္းပြင့္ေလးေတြကို
ခဏေလးပဲျဖစ္ျဖစ္
မေစလႊတ္ေတာ့ဘူးတဲ့လား...

ေျပာပါဦး ေဆာင္းရယ္...
ကိုယ့္မွာေတာ့ ...
ေမ်ွာ္ေနလိုက္ရတာ...

ဒီလိုနဲ႔....
အေနာက္ဘက္ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕မွာေတာ့
ႏွင္းမဲ့ေဆာင္း ကုန္ဆုံးလို႔..
ေႏြဦးရာသီ
ေရာက္ျပန္ဦးေတာ့မယ္ထင္ရဲ႕ကြယ္...

Saturday, December 22, 2018

ေဝခြင့္မၾကဳံ


မႈန္ရီျပာမိႈင္း
ေလေျပလိႈင္းထဲက
ပန္းငုံေလးလည္း
အပြင့္မေဝ
ညေလေျပထဲ
ေႂကြခဲ့ရၿပီေကာ ေမာင္ရယ္..

Thursday, December 20, 2018

မိုးမပါတဲ႔ ေလ


မုန္တိုင္းဝင္မယ္.... လို႔
ေျပာၾကေပမဲ႔ ဒီေလာက္ထိျဖစ္သြားလိမ့္မယ္လို႔ မထင္ခဲ႔ဘူး။ မနက္မိုးလင္းေတာ႔ အိမ္ေနာက္ဘက္ ပန္းသီးပင္မွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ႔ wind chime က အသံေတြဆူညံလို႔ေနတယ္။ ေနာက္ဘက္တံခါးကိုအဖြင့္ ေလေတြက တိုးဝင္လာတာ လူေတာင္ ယိုင္ထြက္သြားတယ္။

ေဆာင္းဦးရာသီ ေလၾကမ္းေလ႔ရွိတာမို႔ မထူးဆန္းပါဘူးေလဆိုၿပီး.. အိမ္ထဲျပန္ဝင္ ရုံးအလုပ္ေတြ လုပ္ေနရင္း မီးက ရုတ္တရက္ပ်က္သြားတယ္။ အိမ္မွာဆက္ၿပီး အလုပ္လုပ္လို႔ မရတာနဲ႔ headquarters ကို ကားေမာင္းၿပီးထြက္လာခဲ႔တယ္။ ရုံးေရာက္ေတာ႔ ၿမိဳ႕ေတြတန္းစီၿပီး မီးပ်က္လို႔ အျခားငွာနခြဲေတြလည္း လွ်ပ္စစ္မရွိ တစ္ေနကုန္ အဆင္မေျပၾကဘူး။

ကိုယ္တို႔အိမ္ကေတာ႔ နာရီအနည္းငယ္ပဲ မီးမရေပမဲ႔ အျခားအိမ္ေတြ ၂၄နာရီတိတိ မီးမလာဘူး။ ေလကလည္း ျပင္းထန္တာ.... ေၾကာက္စရာေတာင္ေကာင္းတယ္။
ရုံးဆင္းေတာ႔ ရုံးနားက ပန္းျခံေလးတစ္ခုထဲ ခဏသြားထိုင္ျဖစ္ေသးတယ္။
ေလမုန္တိုင္းကို ဓာတ္ပုံသြားရိုက္တာ....
အရြက္မဲ႔ အရိုးၿပိဳင္းၿပိဳင္းသစ္ပင္ေတြထဲမွာ ငွက္သိုက္ေလးေတြကေတာ႔ ေလျပင္းဒဏ္ကို အံတုထားႏိုင္တာ....

ငွက္ကေလးေတြ ေတာ္လိုက္တာ.........


Friday, December 7, 2018

Adoration


ျမတ္ႏိုးတယ္....
ေကာက္ယူနမ္းရိႈက္...
ေထြးပိုက္ထားခ်င္ေပမဲ႔....
ထိေတာင္ မထိခဲ႔ပါဘူးကြယ္....

ကိုယ္ေသဆုံးသြားတဲ႔အခါ...
ဒီကမၻာေပၚမွာ ေနခဲ႔စဥ္က ကိုယ္လုပ္ခဲ႔တဲ႔အရာေတြကို..
သူတို႔က ဖန္သားျပင္ေပၚမွာ အကုန္ျပန္ျပၿပီး
performance review လို လုပ္တဲ႔အခါ...
မင္းကို...
သစ္ရြက္ေလးတစ္ရြက္ကို ျဖဴစင္စြာျမတ္ႏိုးမိသလို...
တိတ္တခိုး စုံမက္မိခဲ႔တဲ႔အေၾကာင္းေတြကိုေတာ႔...
သူေတာ္စင္တို႔ရဲ႕ ေရွ႕မွာ..
ကိုယ္.....
ဝန္ခံပါ႔မယ္...



Wednesday, November 28, 2018

စိန္ပန္းျပာပင္ေအာက္က ခေရပြင့္မ်ား




ညေနခင္းေနလုံးနီႀကီးက ေရွ႕တည္႔တည္႔က ေရကန္ႀကီးထဲကို နစ္ျမဳပ္ေပ်ာ္ဝင္သြားေတာ႔မယ္။
 ငွက္ကေလးေတြက စိုးစီလို႔ အိပ္တန္းလည္းပ်ံေတာ႔မယ္။
စိန္ပန္းျပာေတြလည္း ရူးသြားေလာက္ေအာင္ကို လွေနေတာ႔မယ္...။

ဒီေနရာမွာ တစ္ေယာက္တည္း လာလြမ္းေနတာလား...
ေရာ႔........ ခေရေလးေတြ ေကာက္လာေပးတယ္..
ေမႊးၾကည္႔ပါလား....


တိုးတိတ္တဲ႔ ေျခသံနဲ႔အတူ အက္ရွရွအသံေတြကို ...
လွည္႔မၾကည္႔လည္း ျမင္ေနတယ္... အသံမၾကားခင္ကလည္း သိေနတယ္။
ေလတိုးသံေလးသဲ႔သဲ႔ ၾကားလိုက္သလိုပဲ.......
မင္းေဝ႕ဝဲတိုက္ခတ္လာမယ္ဆိုတာလည္း သိႏွင့္ေနတယ္....
ဒါေပမဲ႔....
မင္းကိုယ္သင္းနံ႔ကို ရႈမိမွာစိုးလို႔...
အသက္ကို  ေအာင့္ထားမိတာ ဘာေၾကာင့္ပါလဲ။

ႀကံရာမရလို႔ ဖဲေဗဒင္သြားၾကည္႔မိတယ္ဆိုရင္
ကိုယ္႔ကို ရူးသြားၿပီလို႔ ေျပာမွာလား...
ေဟာေနတဲ႔သူေတာင္ မေဟာတတ္ေအာင္ ျဖစ္ခဲ႔ရေပမဲ႔
စားပြဲေပၚက ဖဲကဒ္ေတြရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကို ကိုယ္ကေတာ႔ သိေနခဲ႔တာ...

မင္းကလည္း ကိုယ္႔ကို ခ်စ္ေနတယ္ဆိုပဲ.........
ဒါေပမဲ႔ ဘာေတြကတားျမစ္ထားၾကလို႔လဲမသိ
ႏွစ္ေယာက္လုံးက မဖြင့္ဟၾကဘူးတဲ႔...
စိန္ပန္းပင္ေအာက္ေရာက္မွ ခေရေတြကို နင္းေျခလို႔...
ကိုယ္စိတ္လြတ္လက္လြတ္ ေအာ္ရယ္ပစ္လိုက္တယ္။

Monday, October 15, 2018

You are beautiful, it's true
I saw your face in a crowded place
And I don't know what to do..........
'Cause I'll never be with you  .............